24 Temmuz 2020 Cuma

Trabzon yazıları 2






Birinci fotoğrafta beton yoldaki çayırların altından ayaklar görünüyor ya işte onlar bir kadına ait.
Çayır taşıyor yağmur yağmadan mereğine götürmek derdi.
Belli ki ineği var kışın yedireceğini depoluyor.
Sabah oğlanla tepeye yürürken yanından geçtik selamlaştık uzaktan sohbet ettik gördüğüm yüzler isimlerle buluşmuyor kişilere dair hafızam çok eskiye dair ve ben burda yaşarken yaşayan yaşlı nenelerin çoğu yok gurbetlerdeki çocukları gelinleri gelmiş evler yapıp yerleşmiş bu abla da onlardan biri.
Biz yukarı geçtik o da sırtında böyle bir yükle aşağa, yanındaki köpek bizim peşimize takıldı.
Yaren oldu bize oğlumun yürüyüşüne keyif kattı küççük bacakları ve oyunsever bebekliğiyle köpekten pek güven yayılmıyordu etrafa 🙈
Biz gittik gezdik eğlendik(bir süre o video igtv de) geldik yedik kahve yaptım, ben kahvemi kitabımı alıp balkonda oturuyorken annem geldi yoldan giden ablayı gösterdi o pembe cinali tasvirim mevzubahis olan abla 🤗
 seni çok acimiş dedi
Allah Allah noldu ki anne sohbet ettik geçtik biz yanından
Neyime acıdı dedim.
Saçların hep beyaz ya seni buralarda çocukluktan tanıyor dünkü çocuk nasıl o kadar beyazlamış yazık demiş.
Şaşırdım, düşündüm yahu ben acımıştm kadına o yüklerden az taşımadım hem de bugün oğlumla güle oynaya gezdiğimiz yoldan hatta öyle beton dümdüz araba yolundan da değil, orman içlerinden patikalardan.
Zor o yük günde bir kaç sefer yapmak zor, acıdım onu karadenizde kadın olmaz zor çünkü.
Oğlunu yetiştiren kadınlardan başlıyor kısır döngü, çünkü dönüyo o oğul anayı çamurlu ayakları var diye evime girme diyebilecek kadar olabiliyor.
Bizim buranın kadınını acırım her zaman zor.
Koca sabahtan akşama manda gibi yatar yemeğini hazır bekler bahçenin hayvanın işi görülsün bekler sade evde dursun kimseyle konuşmasın ister.
Ama bu mandaları yetiştiren kadın da bunu yaşıyor nasıl aynı kısır döngüyü devam ettiriyorlar benim aklım almıyor.
Benim saçım son 6 yıldır büyük hızla beyazladı alerji de olunca öyle kaldı. Ama benim canımı acıtmıyor beyaz saçlarım,yormuyorlar beni,kırmıyorlar belimi.
Bu coğrafyanın evet manzarası yeşili muhteşem ama kadını o kadar mazlum ki sırf oldurmak için gösterdikleri çabayı görmesi gerekenler görmüyor......
Acıyorum hakir görmek gibi bir duygu değil burda kastettiğim
Değeri bilinmeyen olmaları üzücü.
Keşke dünya adil bir yer olsa ve adaletin temeli sevgi saygı emek olsa..
Ama değil

9 yorum:

  1. Erkekler keyif yapsın kadınlar çalışsın dimi :( Yazık diyorum ..
    Benim arkadasiminda sacları senin gibi çokta güzel duruyor 🥰

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Katılıyorum ben de seviyorum saçlarımı kabullendim ben ama insanların bakış açısı kendi yoğruldukları hamurdan kaynaklı

      Sil
  2. karadeniz erkekleri/kadınları hakkında hep benzer şeyler duyuyorum,yazık.
    Saçlarım senin gibi beyazlasa hemen bırakırım beyaza.Çok güzel duruyor.
    Ama benim çok fazla beyaz var ve uzamak konusunda dirençliler.

    YanıtlayınSil
  3. Herkesin bakış açısı farklı işte. Siz ona acımışsınız, o da size. :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. İçim acıdı anlatamam ömür dediğin herkeste var ama sadece bir tane

      Sil
  4. yaaa işte kim acınacak durumda belli değiiiil kikiriki :)

    YanıtlayınSil
  5. Hayata bakış açısı önemli. Bizim bakıp zor ya da üzücü sandığımız ile başkasının bakıp öyle sandıkları farklı oluyor çoğu kez. Herkese kendi hayatiyla varıyor o kanılara işte :)

    YanıtlayınSil
  6. o kısır döngüyü bende anlamıyorum, kendilerini ezen erkeklerin aynısından yetiştirmek hangi akla mantığa sığar acaba?

    YanıtlayınSil